Detektyw / The Detective

(ENG.below) Wyobrażasz sobie, że prawda cię uzdrowi. Że gdy do niej dotrzesz, gdy zrozumiesz swoją historię, odzyskasz panowanie nad tymi częściami siebie, które, zranione do granic, przebywały w ciemności. Problem w tym, że czasem prawda jest tak nieprawdopodobna i bolesna, że, jak mówi mój terapeuta, „zapomnienie jest błogosławieństwem i nie dzieje się przypadkowo”.

Mimo to, prowadzę swoje prywatne śledztwo. Nie po to, by spojrzeć Drapieżnikowi w oczy, nie po to, by go ukarać czy zabić. Ja chcę posprzątać w swoim domu. By w pełni w nim zamieszkać, muszę wymieść nawet najstarsze trupy z szafy, niezależnie od kosztów tego przedsięwzięcia. Pomaga mi rodzina, zszokowana, znokautowana i obolała. „To jest jak emocjonalna bomba atomowa”, mówi siostra. „Kochamy cię, jesteśmy z tobą”.

Pytam męża, czy nie czuje do mnie obrzydzenia – bo ja czuję się zepsutą laleczką. On nie czuje. Jest wściekły. Zaczął grać w strzelanki. Wiem, że chce, by tamta osoba bała się tak jak ja kiedyś. Jak zwierzę.

Mój system psychiczny, choć kruchy i na granicy załamania, wciąż się trzyma. Brak epizodów psychotycznych. Trzeźwy umysł. Instynkt przetrwania.

Zaciskam zęby i tropię swoją przeszłość. Zamierzam chwycić ją za gardło, tak, jak kiedyś mnie złapano.

You imagine the truth will heal you. That when you get to it, when you understand your story, you will regain control over those parts of yourself that, wounded to the limit, laid in the dark. The problem is that sometimes the truth is so unbelievable and painful that, as my therapist says, „forgetfulness is a blessing and it doesn’t happen accidentally.”

Still, I’m conducting my private investigation. Not to look into the Predator’s eyes, not to punish or kill him. I want to clean my home. To fully live in it, I must remove even the oldest corpses from the closet, regardless of the cost of this project. My family helps me, shocked, knocked out and sore. „It’s like an emotional atomic bomb,” says my sister. „We love you, we are with you.”

I ask my husband if he is disgusted with me – because I feel like a broken doll. He doesn’t feel disgust. He is furious. He started playing shooters. I know that he wants that person to be as afraid as I used to be. Like an animal.

My mental system, though fragile and on the verge of collapse, still holds. No psychotic episodes. Sober mind. Instinct for survival.

I clench my teeth and track my past. I’m going to grab it by the throat as I was once grabbed.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.