Ostatni atak / The last attack

(ENG.below) „To może być ostatni atak“ – słyszałam wiele razy. Dawkuję sobie nadzieję, bo gdybym zastosowała to stwierdzenie w 100%, byłabym rozczarowana kilka dni w tygodniu, za każdym razem, gdy atak jednak przychodzi znów.

Balansowanie między realizmem a nadzieją to jeden z trików, jakie każdy chory psychicznie (a może nie tylko psychicznie?) musi opanować. Pamiętam, jak kolega z oddziału kliniki wychodził już po wielotygodniowym pobycie do domu; bardzo się cieszył. Po weekendzie wrócił do szpitala. „To było za trudne“ – powiedział. „Nie dałem rady“.

W przyszłym tygodniu zaczynam pobyt w klinice dziennej, z myślą o terapii elektrowstrząsami. Oznacza to trzykrotną całkowitą narkozę tygodniowo. Mogą wystąpić czasowe problemy z pamięcią. Restartowanie mózgu, jak to ujął mój psychiatra. Pomaga na objawy depresyjne, a może i psychotyczne. Zepsute połączenia nerwowe muszą odpowiedzieć na bodziec elektryczny.

Gdy myślę o tym, że mam zepsuty mózg – mój niegdysiejszy najpiękniejszy organ, moja duma, szybki i ponadnormalnie sprawny, przyczynek wielu nagród, stypendiów i fascynujących projektów – chce mi się śmiać z bezlitosnego losu.

Szkoda, że nie mogę złożyć na niego reklamacji.

„This may be the last attack” – I heard many times. I give myself just a tiny bit of hope, because if I applied this statement in 100%, I would be disappointed a few days a week, every time the attack comes again.

Balancing between realism and hope is one of the tricks that every mentally ill (and maybe not only mentally?) must master. I remember when a colleague from the clinic’s department left after a few weeks and finally went home; he was very happy. After the weekend, he returned to the hospital. „It was too difficult,” he said. „I did not make it.”

Next week I am starting a stay in a day clinic, with a view to electroconvulsive therapy. This means total narcosis three times per week. Temporary memory problems may occur. Restarting the brain, as my psychiatrist put it. It helps with depressive symptoms and perhaps psychotic symptoms. Broken nerve connections must respond to an electrical stimulus.

When I think about the broken brain – my most beautiful organ, my pride, fast and supernormally efficient, the contribution of many awards, scholarships and fascinating projects – I want to laugh at the merciless fate.

It is a pity that I can not issue a complaint on it.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.