Spokój na metapoziomie / Peace on meta-level

(ENG.below)  Im mniej Klozapiny, tym raźniej! Zaczynam obserwować u siebie procesy psychologiczne, co – gdy jestem pochłonięta chorobą – przychodzi mi z trudem, tak, jakbym nie mogła przyjąć metaperspektywy. A że na razie kolejny dzień mija mi bezobjawowo (nie licząc niepokoju i napięcia związanego z wyjazdem), jestem w stanie stwierdzić, że:

zamiana „muszę to zrobić-już-zaraz“ na „zrobię to później“, a zamiast tego porysuję/poczytam obniża mi napięcie; „muszę“ zamienia się na „mogę, jeśli nadal chcę“. Weryfikuję własne pragnienia, odruchy, napęd, tak, by działać nie w momencie największego napięcia, ale „łagodniej“, po chwili. Ta chwila daje mi a) „ablenkung“, czyli przeniesienie uwagi na coś innego, b) robi przestrzeń na rozeznanie się w hierarchii potrzeb.

Kiedy w taki sposób zwalniam tempo, czuję się mniej ściśnięta. Dziś moje ściśnięcie było rozwałkowywane na fizjoterapii – uwierz mi, było boleśnie. Gdy mój umysł się spina, by dostać coś natychmiast, wraz za nim próbuje nadążyć ciało – i nie ma powodów do radości. Okazuje się natomiast, że gdy daję sobie czas, ulga przychodzi nie ze spełnienia, ale z odsapnięcia.

Spróbuj a zobaczysz!

The less Clozapine, the more clarity I have! I start to observe psychological processes, which – when I am absorbed by the disease – comes to me with difficulty, as if I could not reach the meta-level. And as yet another day passes with no symptoms (not counting the anxiety and tension associated with the trip), I am able to say that:

the conversion „I have to do it – now“ – for „I will do it later”, and instead I will draw/ paint / read reduces my tension A LOT; „I must” turns into „I can, if I still want to.” I verify my own desires, reflexes, drive, so as not to act at the moment of the greatest tension, but „milder”, after a while, or not at all. This moment gives me a) „ablenkung”, meaning moving attention to something else, b) makes space for understanding my hierarchy of needs.

When I slow down in this way, I feel less compressed. Today, my tension was rolled out on physiotherapy – believe me, it was painful. When my mind is fastened to get something immediately, along with it the body tries to keep up – and there is no reason to be happy. It turns out, however, that when I give myself time, relief comes not from fulfillment, but from a rest.

Try and you will see!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.