Walka na dalekich polach / Fighting in strange lands

(ENG.below) Wpadłam po uszy. Wpadłam w emocjonalny tunel, w którym prawie nie ma światła. Myślę o Z., o naszych facebookowych rozmowach, o tym, że tuż przed próbą samobójczą poszła zafarbować siwe włosy; o jej narowistym koniku i psie, który nauczył się wskakiwać na stół. Zaczynam podejrzewać, że składamy się właśnie z takich momentów – nie wielkich czynów, tylko maleńkich chwil, które tworzą „ja“. I kiedy nagle ich brakuje – to tak jakby w tkaninie rzeczywistości skończył się jakiś wzorek.

Nie mogę do niej napisać, nie mogę do niej zadzwonić, nie mogę rzucić zaklęcia, że „wszystko będzie dobrze“. Jest nieprzytomna i w ciężkim stanie. Moje słowa i tak by do niej nie dotarły. Toczy swoją walkę na polach, do których nie mam dostępu.

Tak bardzo chciałabym cofnąć czas, wstrzelić się w ten moment decyzyjny, gdy postanowiła odejść, zostawiając wszystko i wszystkich. Lecz co bym zrobiła? Jak bym ją przekonała?…Że to, iż jest dla mnie ważna, powinno być silniejsze od jej bólu, cierpienia i pragnienia ulgi?…

Z., myślę o tobie i twoich bliskich. Jeśli wrócisz, znajdziesz mnie tam, gdzie zawsze – w zaciekawieniu, trosce i czułości wobec ciebie.

I’m drowning. I fell into an emotional tunnel in which there’s almost no light. I keep thinking of Z., of our facebook conversations, of the fact that just before the suicide attempt she went to dye her gray hair; about her wild horse and a new dog, who learned to jump on the table. I am beginning to suspect that we are composed of such moments – not great deeds, only tiny moments that make up the „I”. And when they are suddenly missing – it is as if in a fabric of reality a pattern has ended.

I can not write to her, I can not call her, I can not cast a spell that „everything will be fine.” She is unconscious and in severe condition. My words would not have reached her anyway. She is fighting her battle in fields I can not access.

I would like to turn back time so much, to be present at this decision-making moment, when she decided to leave, leaving everything and everyone. But what would I do? How would I convince her? … That the fact that she is important to me should be stronger than her pain, suffering and desire for relief? …

Z., I am thinking of you and your relatives. If you come back, you will find me where I am always – in curiosity, care and tenderness towards you.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.